Ośrodek hodowli żubrów

Dziś jest to 70 - hektarowy teren ogrodzony betonowym płotem o dł. 3,5 km. Na obszarze tym żyje przeciętnie ok. 30 żubrów. Hoduje się tu zwierzęta wyłącznie linii białowiesko-kałkaskiej, o dł. 2,5 - 3,5 m. wysokości w kłębie 1,8 - 2 m.

Pożywienie zwierząt składa się z ziół, trawy, młodych gałązek, kory drzew itp. Żubry mają sierść barwy brunatnej, gęstą przy grzywie i u szyi oraz krótkie, lecz masywne nogi. Każde nowonarodzone cielę otrzymuje imię zaczynające się od litery P (podobnie jak w całej Polsce). Las w rezerwacie w zasadzie pozbawiony jest podszytu, otwarty i prześwietlony.
Jest to rezerwat ścisły bez możliwości zwiedzania.

Historia żubrów i Ośrodka Hodowli Żubrów na terenie kompleksu Puszczy Niepołomickiej zaczyna się od roku 1925, jednak dopiero w kilka lat później w 1936 r. obszar 36 ha ogrodzono solidnym, drewnianym płotem i podzielono na pięć kwater. Pierwsze stado liczyło zaledwie trzy sztuki. Celem powstania i istnienia Ośrodka jest zachowanie i ochrona gatunku zagrożonego wyginięciem. Żubry z  Puszczy Niepołomickiej mają stanowić zabezpieczenie na wypadek konieczności uzupełnienia czy zwiększenia liczebności stad żyjących na wolności.